وقوع غزوه سویق
در پنجم ذیحجه سال دوم هـ .ق. غزوه سویق به وقوع پیوست.
جریان این غزوه چنین بود كه ابوسفیان بعد از واقعه بدر، نذر كرد كه با زنى نزدیكى نكند و روغن به خود نمالد تا انتقام خویش را از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بگیرد. به این منظور همراه دویست نفر به عریض از نواحى مدینه رفتند و دو خانه و چندین نخل را آتش زدند و دو نفر از بزرگان انصار را در آنجا كشتند تا او به نذر خود عمل كرده باشد.
چون خبر به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) رسید، ابولبابه را در مدینه گذاشته، همراه با دویست نفر از مهاجران و انصار و در رأس آنها امیرمؤمنان (علیه السلام) به سوى عریض حركت كردند.
ابوسفیان چون با خبر شد كه پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) با عجله به آنجا میآید، به لشكر خود دستور داد تا انبانهاى سویق را كه براى آذوقه با خود آورده بودند ریخته و سبكبار فرار كنند.
مسلمانان وقتى رسیدند، آنان گریخته بودند؛ لذا انبانهاى سویق را برداشته، مراجعت نمودند. به همین دلیل این غزوه را ذات السویق گویند .
بحار الانوار ج 20 ص 2
الصحيح من السيرة النبي الاعئم : ج 6 ص 9
منتهي الامال : ص 88
