- ١ـ رحلت حذیفه بن یمان
- ٢ـ ورود كاروان اسرای اهل بیت(علیهم السلام) به بعلبك
- ٣ـ تبعید امام جواد(علیه السلام) به بغداد
1ـ رحلت حُذیفه بن یمان
حُذَیفة بن یمان، صحابه و صاحب سرّ پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) و از نخستین اسلامآورندگان که در بسیاری از جنگهای صدر اسلام پیامبر(صلی الله علیه و اله) را همراهی کرد و از خواص امیرمؤمنان علی(علیه السلام) بود.
حذیفه یكی از هفت نفری بود كه بر جنازه مطهر حضرت صدیقه طاهره، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) نماز خواند.
در جریان توطئه ترور پیامبر صلی الله علیه و اله كه توسط منافقان طراحی شده و هدفشان به قتل رساندن پیامبر صلی الله علیه و اله پس از واقعه غدیر خم و در راه بازگشت به مدینه بود ، حذیفه ، پیامبر صلی الله علیه و اله را همراهی می کرد و پس از اینکه جبرئیل ، پیامبر صلی الله علیه و اله را از نقشه منافقان اگاه نمود ، با چوب دستی به سمت منافقان حمله کرد و از جان پیامبر صلی الله علیه و اله محافظت کرد .
نقشه منافقان اینگونه بود که هنگامی که پیامبر(صلی الله علیه و آله , sgl) به منطقه هرشی که منطقه ای کوهستانی بود رسید ، شتر پیامبر را رم دهند تا پیامبر صلی الله علیه و اله به دره سقوط کند .
از این رو منافقان با چهرههای بسته ، هر كدام ظرفی كه داخل آن پر از سنگ ریزه بود، رها كردند و شروع به سر و صدا و فریاد نمودند؛ اما عمار، مهار ناقه رسول خدا را محكم گرفته و حذیفه هم در كنار آن حضرت بود كه سرانجام توطئه پلید آن منافقان كور دل نقش بر آب شد.
پیامبر اكرم منافقان را یك به یك به جناب حُذیفه معرفی نمود و به همین دلیل شرححالنگاران از وی با عنوان صاحب سرّ (رازدار) رسول خدا(صلی الله علیه و اله) یاد کردهاند
📚برای نمونه:ابنعبدالبرّ، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب،۱۴۱۲ ق٬ ج۱، ص۳۳۵؛ ابناثیر،اسدالغابة فی معرفة الصحابة، ۱۴۰۹ق٬ ج ۱، ص۴۶۸
پیامبر اخبار بسیاری از حوادث و فتنههای آینده را با او در میان گذاشته بود و از باطن بسیاری افراد به او خبر داده و برخی منافقان را به او شناسانده بود
📚مروزی، کتابالفتن، ۱۴۱۴ ق٬ ص۱۴؛ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب،۱۴۱۲ ق٬ ج۱، ص۳۳۵
ازاو نقل شده است: پیامبر حوادث آینده تا قیامت را بر من بازگو کرده است.
📗ابن حجر عسقلاني، الإصابة، ۱۴۱۵ق٬ ج۲، ص۳۹
حذیفه سالها والی مداین بود و چهل روز پس از آنكه امیرمؤمنان علی(علیه السلام) به خلافت رسیدند، در آنجا رحلت فرمود و به خاك سپرده شد. او قبل از رحلت به دو فرزندش، صفوان و سعید، وصیت كرد كه همیشه ملازم امیرمؤمنان(علیه السلام) باشند و ایشان هم به وصیت پدر عمل نمودند تا در جنگ صفین به شهادت رسیدند .
📗منتهی الامال : باب اول فصل دهم
2ـ ورود كاروان اسرای اهل بیت(علیهم السلام) به بعلبك
بنا بر نقلی، كاروان اسرای اهل بیت(علیهم السلام) در بیست و هشتم محرم سال 61 هـ .ق. در مسیر شام وارد شهر بعلبك شدند كه مردم جاهل این شهر به استقبال نیزه داران و مأموران حكومتی رفتند و از آنان پذیرایی مفصلی نمودند. حضرت امّ كلثوم(سلام الله علیها) با دیدن این منظره در حق آنان نفرین كردند .
📗قلائد النحور : ص 332
3ـ تبعید امام جواد(علیه السلام) به بغداد
در 28 محرم سال 220 هـ .ق. امام جواد(علیه السلام) به دستور معتصم از مدینه به بغداد تبعید شد .
معتصم برای اینکه امام جواد (علیه السلام)را بیشتر زیر نظر داشته باشد و ارتباطات شیعیان را با آن حضرت کنترل و محدود کند، دستور داد تا امام از مدینه به بغداد هجرت نماید.
📗الارشاد : ج 2 ص 295
