وقوع حادثه حرّه
در روز بیست و هشتم ذیحجه سال 63 هـ .ق واقعه اسفناك «حره» در مدینه منوره به وقوع پیوست
بحارالانوار : ج 18 ص 125
پس از واقعه جانسوز كربلا و شهادت امام حسین(علیه السلام) و نیز اسارت اهل بیت آن حضرت، عده اى از اشراف مدینه من جمله عبدالله بن حنظله غسیل الملائکه و عبدالله بن ابی عمیر بن حفص بن مغیره مخزومی و منذر بن زبیر به منظور مشاهده روند حكومت یزید بن معاویه راهى شام شدند.
آنان زمانى كه به شهر مدینه بازگشتند، براى مردم از فسق و فجور بى حد و اندازه یزید و درباریان او گفتند.
مردم مدینه نیز كارگزار یزید، عثمان بن محمد بن ابى سفیان و مروان بن حكم و سایر مردان بنى امیه را از مدینه بیرون و با عبدالله بن حنظله، بیعت نمودند.
چون این خبر به شام رسید، یزید ملعون، مسلم بن عقبه را با لشكرى فراوان به سوى مدینه فرستاد.
لشكریان شام در سنگستان بیرون مدینه معروف به «حرّه» كه در یك میلى مسجد النبى(صلی الله علیه و آله) قرار داشت، با مردم مدینه وارد جنگ شدند و مردم شهر پس از دادن كشته هاى فراوان به داخل مدینه گریختند.
لشكر شام در تعقیب آنها وارد مدینه شدند.
مسلم بن عقبه به مدت سه روز جان و مال و ناموس مردم این شهر را براى لشكر خود حلال نمود.
از این رو لشكریان شام هم از این فرصت استفاده كرده، از هیچ جنایتى فروگذار نكردند؛ حتى برخى از آنان در مسجد النبى(صلی الله علیه و آله) زنا كردند. حمله سپاهیان یزید به شهر مدینه به كشته شدن بیش از ده هزار نفر منجر شـد و علاوه بر آن هزاران بچه از طریق زنا متولد شدند.
وقایع الایام : ص 143
