طبری شیعی، محمد بن حسن صفار و قطب الدین راوندی رضوان الله علیهم روایت کردهاند:
٣٢٧ / ٢٥ – وروى الهيثم النهدي، عن محمد بن الفضيل، قال دخلت على أبي الحسن الرضا (عليه السلام) فسألته عن أشياء، وأردت أن أسأله عن السلاح، فأغفلته، فخرجت من عنده ودخلت إلى منزل الحسن بن بشير، فإذا غلامه ورقعته: ” بسم الله الرحمن الرحيم، أنا بمنزلة أبي، ووارثه، وعندي ما كان عنده (عليه السلام) “.
محمد بن فضل صیرفی گوید: خدمت امام رضا علیه السلام رسیدم و در مورد چیزهایی از او پرسیدم و خواستم از سلاح رسول خدا صلی الله علیه و آله سوال کنم، اما یادم رفت. بیرون آمدم به خانه حسین بن بشار رفتم؛ دیدم فرستاده امام رضا علیه السلام آمد و با خودش نامهای آورد که در آن نوشته بود: «بسم الله الرحمن الرحیم، من مانند پدرم هستم و وارث هر آنچه نزد او بود، و سلاح رسول خدا صلی الله علیه و آله نزد من است».
دلائل الامامة، تالیف طبری شیعی، صفحه ۳۷۰، حدیث ۲۵، چاپ موسسه البعثة
بصائر الدرجات، تالیف محمد بن حسن صفار، جزء ۵، باب ۱۲، حدیث ۱۶، صفحه ۲۵۲، چاپ منشورات مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی رحمه الله
الخرائج و الجرائح، تالیف قطب الدین راوندی، جلد ۲، صفحه ۶۶۳، حدیث ۶، چاپ موسسه الامام المهدی علیه السلام
بحار الانوار، تالیف علامه مجلسی، جلد ۴۹، صفحه ۴۷، حدیث ۴۳، چاپ دار احیاء التراث العربی
