وقوع غزوه دُومةُ الجَندل
در روز بیست و پنجم ربیع الاول سال پنجم هـ .ق غزوه دُومةُ الجَندل اتفاق افتاد.
سبب بروز این غزوه آن بود كه گروهی از اشرار مشركان در اراضی « دُومه الجندل » در حاشیه شرقی شام همدست شده بودند و به كاروانها حمله میكردند.
وقتی خبر این گستاخی و ستمگری آنها به مدینه رسید، رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) «سباع بن عرفطه غفاری» را به جای خود در مدینه قرار دادند و با هزار نفر به سمت آن منطقه حركت كردند.
وقتی مسلمانان به آن نواحی رسیدند، مشركان با مشاهده سپاه اسلام و هیبت و شكوه آنها، جملگی پا به فرار گذاشتند و مسلمانان اموال آنها را برداشته، به مدینه بازگشتند.
📙الكامل في التاريخ ، ابن اثیر : ج 2 ص 177
ـ ای كاش عبرت میگرفتند!
عبد الرحمن بن ابی لیلی میگوید:
«من با ابوموسی اشعری از دُومه الجَندل عبور میكردیم؛ ابوموسی به من گفت: “زمانی كه با پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) به دومة الجندل رسیدیم آن حضرت به من فرمودند که در این مكان دو تن از بنیاسرائیل به جور حكم كردند، و به زودی در میان امت من دو تن در این مكان به جور حكم خواهند نمود”».
راوی میگوید: ابو موسی و عمروعاص برای حكمیت در صفین به دُومة الجندل رفتند و میان علیبن ابیطالب(علیه السلام) و معاویه ملعون حكم كردند. بعد از ماجرای حكمیت، ابو موسی اشعری را ملاقات كردم و به او گفتم: «مگر تو نبودی كه از پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) چنین حدیثی نقل كردی؟!»
گفت: « والله المستعان» !!!
📗معجم البلدان ، الحموي، ياقوت: ج: 2 ص : 489
