از امام حسن عسکری صلوات الله علیه نقل شده : حسين بن على (صلوات الله علیه) به مردى فرمود :
«كدام یک از این دو کار نزدت دوست داشتنی تر است:
- مردى اراده كشتن بينوايى ضعيف را دارد و تو، او را از دستش مى رَهانى ،
- يا مردى ناصبى كه اراده گمراه كردن شخصی بينوا و ضعيف از شیعیان ما را دارد ، امّا تو دريچه اى [از علم] را بر او مى گشايى كه آن بينوا ، خود را به وسیله آن ، نگاه مى دارد و با حجّت هاى خداى متعال ، خصم خويش را ساكت مى سازد و او را مى شكند ؟»
[سپس] فرمود : «حتما رهاندن اين مؤمن بينوا از دست آن ناصبى. بى گمان ، خداى متعال مى فرمايد :
مَنْ أَحْیاها فَكَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً
«و هر كه او را زنده كند ، گويى همه مردم را زنده كرده است» (مائده 32) ؛
يعنى هر كه او را زنده كند و از كفر به ايمان ، هدايت كند ، گويى همه مردم را زنده كرده است ، پيش از آن كه آنان را با شمشيرهاى تيز بكُشد» .
تفسیر الإمام علیه السلام قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ صلوات الله علیه قَالَ:
الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمَا لِرَجُلٍ أَیُّهُمَا أَحَبُّ إِلَیْكَ رَجُلٌ یَرُومُ قَتْلَ مِسْكِینٍ قَدْ ضَعُفَ أَ تُنْقِذُهُ مِنْ یَدِهِ أَوْ نَاصِبٌ یُرِیدُ إِضْلَالَ مِسْكِینٍ مِنْ ضُعَفَاءِ شِیعَتِنَا تَفْتَحُ عَلَیْهِ مَا یَمْتَنِعُ بِهِ وَ یُفْحِمُهُ وَ یَكْسِرُهُ بِحُجَجِ اللَّهِ تَعَالَی
قَالَ بَلْ إِنْقَاذُ هَذَا الْمِسْكِینِ الْمُؤْمِنِ مِنْ یَدِ هَذَا النَّاصِبِ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ مَنْ أَحْیاها فَكَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً
أَیْ وَ مَنْ أَحْیَاهَا وَ أَرْشَدَهَا مِنْ كُفْرٍ إِلَی إِیمَانٍ فَكَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً مِنْ قِبَلِ أَنْ یَقْتُلَهُمْ بِسُیُوفِ الْحَدِیدِ.
📗تفسير الإمام العسكري صفحه 348
📚بحار الأنوار جلد 2 صفحه 9 حدیث 17
