زدل سرود مدحتت سر، عاشقانه می کنم
مِن الاَزل اِلی الابد، تورا بهانه می کنم
اگر نوای رب کنم، خدای را طلب کنم
من از هدایت تو، سر بر آستانه می کنم
شها دهم ولی تویی، چهارمین علی تویی
به نام نامی علی، تو را بهانه می کنم
نه ترک ذکر تو کنم، نه حد شکر تو کنم
ندای اعتلای تو، به هر زمانه می کنم
تویی که بر هدایتت، هزار خضر تشنه لب
منم که آب زندگی، طلب ز خانه می کنم
نه راه گم شود ز تو، که چاه خُم شود ز تو
به یک نگاه چارهی، صد آب و دانه میکنم
مدینهی دل مرا، ضریح طور کردهای
چه سجدهها به مقدم، گل سمانه میکنم
بگو به شکر نعمتِ، خدای حی لامکان
سلام ما درود ما، به جدّ صاحب الزمان
دل رمیدهام به یک نگاه مایل آمده
به سایهی حضور تو اسیر و حایل آمده
تو آن یَم کرامتی که از خروش بخششت
طمع کنان و سرکشان دلم به ساحل آمده
ز موج خوش نگاهیات، ز فوج خیرخواهیات
به اوج بی سپاهیات، هزار سائل آمده
خم دلم غدیر تو، جهانیان فقیر تو
ملوک سر به زیر تو، که میر عادل آمده
دلم گرفته بوی تو، نشسته کنجِ کوی تو
طلب کند سبوی تو، که ساقی دل آمده
به چشمک ستارهها، چه خیره شد نظارهها
به یثرب است اشارهها، که ماه کامل آمده
ز آیهها بشارتی، ز سورهها اشارتی
مدینه شد زیارتی، که شمس نازل آمده
خدا علی دیگری به شیعه می دهد نشان
سلام ما درود ما، به جدّ صاحب الزمان
تو ناشر حقیقتی، تو مظهر ولایتی
تو هادی طریقتی، تو کشتی هدایتی
تو میوهی نبوّتی، تو شاخسار عترتی
تو نور چشم عصمتی، تو را خدا عنایتی
تویی شراب ناب من، حساب من کتاب من
شفاعتم به دست تو، به حال ما رعایتی
وحوش رامِ رام تو، طیور صید دام تو
تو کیستی؟ تو چیستی؟ خدای را چه آیتی
نه وصف توست کار من، نه مدح تو شکار من
تو صید وصف داوری، ز بس که خوش حکایتی
مرا به خویش بنده کن، بیا و مُرده زنده کن
مسیح جان خسته کن ،ز بی کسان حمایتی
میان حصر دشمنان، امید قلب دوستان
طلایهدار شیعیان امیر بادرایتی
به روز غم مرا ببر ،به سوی خود کشان کشان
سلام ما درود ما، به جدّ صاحب الزمان
اگر غدیر وادی مدینة الولا بُوَد
ولادت مبارکت سفینة الهدی بُوَد
اگر نبّی است شهر علم، اگر علی است باب آن
علوم اولین و آخرین حق تو را بُوَد
تو مدح اهل بیت را مولفی و مُدّعی
چه شعر نغز جامعه ز خانهات به جا بُوَد
تو مظهری به هل عطا
تمام کائنات بر سرای تو گدا بُوَد
تویی امام معتمن، تو سومین ابالحسن
تو دومین گل رضا، که جدّ تو رضا بُوَد
تو احمدی، تو حیدری، تو امتداد کوثری
نوادهی حسینی و عموت مجتبی بُوَد
