میسوزه خونهی من، همه کاشونهی من
درِ خونه سوخت و تو یه لحظه دود شد
توی هُرم آتیش، تن من کبود شد
فقط ذکر لبهای من، یا وَدود شد
دشمنم از خداشه، کاری کنه با من که کل زندگیم بپاشه
تا که توو خونه ریختن، دعا میکردم کسی زیر دست و پا نباشه
من پیرِ مردم، اون شب چقدر واسهی دخترام گریه کردم
حالا دیگه کوهی از گریه و آه و دردم
به دخترم قول دادم خیلی زود برمیگردم
وای، امام صادق،
دویدم نیمه ی شب، با گریه پشت مرکب
شماره شماره ،نفس میکشیدم
توی کوچه ها، پابرهنه دویدم
رد خون مادر رو، رو خاکا دیدم
جلو چشام در افتاد
زمین میخوردم، تو همون کوچه که مادر افتاد
رمق به تن ندارم، تازه میفهمم که چی شد فاطمه باسر افتاد
مادر بیفته، سخته یه زن پیش چشمای شوهر بیفته
بدتر اینه بعد افتادنش در بیفته
حالا ببین جا داره شیر خیبر بیفته
اگه حالم خرابه، کار بزم شرابه
آخه عمهی ما، توی بزم می رفت
چهل منزل آواره، دنبال نی رفت
چوب و سر بریده، جلوی بابا میزدن به دخترا کشیده
تا صحبت کنیز شد، همه دیدن که رنگ و روی سکینه پریده
حتی یه لحظه، تا روضه ناموسی میشه تن من میلرزه
عمم رو بردن، توی مجلس هیز و هرزه
