جمهور اهل تسنن، به جاى سنت اهل بیت، سنت صحابه را حجّت قرار داده اند، [۱]تا خلاء کمبود ادلّه را جبران کنند. آنان معتقدند که صحابی کسى است که پیامبر اسلام را در زمان حیات آن حضرت در حالى که مسلمان بوده است، دیده باشد و بر اسلام از دنیا برود. [۲]و اتّفاق نظر دارند که هر کس اطلاق نام صحابی بر او صحیح باشد، عادل است. [۳]
۱)الموافقات شاطبى، ج ۴، ص ۷۴.
۲)الاصابة فى تمییز الصحابة، ج ۱، ص ۱۵۸.
۳)الاصابة فى تمییز الصحابة، ج ۱، ص ۱۶۲.