ملائک خادمان آستانش عبد زوارش
سلاطین بندگان و حلقه در گوشان دربارش
شبیه مرتضی را دیده دنیا نخواهد دید
جهانی تا ابد ماندست در رویای تکرارش
برایش بر ملا کرده خدا اسرار خلقت را
نمانده راز مستوری برای او ز اسرارش
قضا آنست که مولای عالم حکم فرموده
قدر آنکه جنابش اختیارا کرده اجبارش
دهان وا میشود از تعجب یا به تحسینش
هبل هم لا جرم هو میکشد هنگام پیکارش
قسیم و النار و الجنه مقامی از مقاماتش
امیر المومنین یک وصف از اوصاف بسیارش
به ذکر یا علی کعبه دهان وا کرده بود از شوق
دهان وا کردنی که تا ابد باقیست آثارش
خلیل الله آن روزی که سنگ کعبه را میچید
بنایی ساخت که دستان حیدر بوده معمارش
کلیم الله رو میزد برای دیدن رویش
ولی هر بار لن می آمد و رد میشد اصرارش
اگر چه خطبه بی نقطه هم دارد ولی باید
بخوانی خطبه های بی کلامش را ز رخسارش
به قلب هر کسی که بار کج بر شانه اش دارد
اگر حب علی باشد به منزل میرسد بارش
فدای عاشق خرما فروش دار بر دوشی
که مدح مرتضی میگفت حتی چوبه دارش
اگر چه تیغ از هم بند بندش جدا سازد
نخواهد کرد بر صب یک لحظه وادارش
نمیفهمد علی را حرف هایش را سکوتش را
جهانی که به قدر چارپایان است افکارش
کسی که آن جماعت از جهالت یار غارش خواند
همان بهتر که باشد تا قیامت در همان غارش
برای ردش آخر دست خطش رفت بر نیزه
کسی که نص قرآن خداوند است گفتارش
