مرحوم آیتالله سید محمد ضیاءآبادی میفرماید:
آنچه که شدیداً مایهی تأسف است این است که مشاهده میشود افرادی که یک عُمر از سفره گستردهی اهلبیت اطهار علیهمالسلام ارتزاق کردهاند و بهحکم عقل و شرع بهتحکیم اساس مکتب آن انوار مقدّس عرشی میباشند معالاسف، نمکنشناسی کرده و با قیافهای حق به جانب و با حربهی موذیانه و غلط انداز دفاع از حریم وحدت اسلامی!! دست به کار تضعیف و بلکه تخریب ارکان مذهب حقّ تشیّع گردیده و یکی از دو رکن اصیل مذهب را که تبری یعنی بیزاری جستن و اظهار تنفر از دشمنان اهلبیت علیهمالسلام است زیر سؤال برده و آن را مخالف قرآن و سنّت! قلمداد میکنند!!
🔻 گاهی منصب امامت را جدا و مستقلّ از منصب خلاف ارائه مینمایند!! و گاهی در اصول اعتقادی نیز اعتقاد اصلی و فرعی ساخته و اعتقاد بهامامت را یک اعتقاد فرعی اجتهادپذیر معرّفی میکنند که منکر آن نیز مجتهد معذور است و در نزد خدا مأجور!!
و احیاناً رفتار و گفتار امام امیرالمؤمنین علی علیهالسلام را در برخورد با خلفا، توجیه افترا آمیز کرده و آن حضرت را کاملاً راضی از خلاف آنها نشان میدهند!!
🔻 گوئی فریادهای آن امام مظلوم را که از قلب دردناکش برخاسته است نشنیدهاند که میفرماید:
حَتَّى إِذَا قَبَضَ الله رَسُولَهُ صلیاللهعلیهوآله رَجَعَ قَوْمٌ عَلَى الْأَعْقَابِ وَغَالَتْهُمُ السُّبُلُ وَاتَّكَلُوا عَلَى الْوَلَائِجِ وَوَصَلُوا غَيْرَ الرَّحِمِ وَهَجَرُوا السَّبَبَ الَّذِي أُمِرُوا بِمَوَدَّتِهِ.
وَنَقَلُوا الْبِنَاءَ عَنْ رَصِّ أَسَاسِهِ فَبَنَوْهُ فِي غَيْرِ مَوْضِعِهِ مَعَادِنُ كُلِّ خَطِيئَةٍ وَأَبْوَابُ كُلِّ ضَارِبٍ فِي غَمْرَةٍ.
قَدْ مَارُوا فِي الْحَيْرَةِ وَذَهَلُوا فِي السَّكْرَةِ عَلَى سُنَّةٍ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ مِنْ مُنْقَطِعٍ إِلَى الدُّنْيَا رَاكِنٍ أَوْ مُفَارِقٍ لِلدِّينِ مُبَايِن.
📝 تا هنگامی که خداوند، رسولخود صلیاللهعلیهوآله و سلم را قبض روح فرمود، گروهی بهقهقرا برگشتند و راهها (ی گمراهی) آنان را به.هلاک انداخت، بر آراء و افکار نادرست خویش اعتماد نمودند و از غیر رَحِم و خویشاوند (رسولاکرم صلیاللهعلیهوآله) متابعت کردند (امام به حق را خانه نشین کرده و دیگران را که شایستگی خلافت نداشتند روی کار آوردند) و از سبب (وسیلهی هدایت یعنی اهلبیت رسول علیهمالسلام) که مأمور بهدوستی او بودند، دوری کردند.
و ساختمان (دین و ایمان) را از بنیاد استوارش انتقال داده و آن را در جائی که سزاوار نبود بنا کردند آنان معدنهای همهی گناهان و درهای ورود به هرگونه جهالت و حیرتند.
با سرگردانی و حیرت در رفت و آمد بودند و در بیهوشی (نادانی) به روش پیروان فرعون (از عذاب اخروی) غافل بودند. گروهی از آخرت چشم پوشیده به دنیا متوجّه شدند و گروه دیگر از دین دست کشیده (از هدایت) جدا گشتند.
📚 نهجالبلاغه، ج۱، ص۲۰۸، خطبه۱۴۲، از کلام امیرالمؤمنین علیهالسلام
🔻 توجه به این نکته بسیار لازم است که مسئلهی تحقیق دربارهی مذهب حق که ضروریترین عامل حیاتی برای جامعه اسلامی است و ارائهی مدارک صحّت و اصالت آسمانی آن مذهب به مردم و روشن نمودن فکر نسل جوان نسبت به اصول و مبانی آن و دفاع از حریم مقدّسات آن، غیر از مسئلهی ایجاد اختلاف و تولید تشتّت در افکار و فتنهانگیزی بین گروهها است که متأسفانه افرادی به بهانهی حفظ وحدت و اتّحاد، از بحث دربارهی حقایق مذهبی و تجزیه و تحلیل مسائل مربوط بهمعتقدات و معارف، سخت میگریزند و احیاناً بحثکنندگان در اینگونه مطالب را هم متّهم به فتنهانگیزی و تفریق کلمهی امّت و ایجاد رخنه و شکاف در حصار جمعیّت مینمایند.
🔻 گوئی این حقیقت را نادیده میگیرند که اتّحادی که عقلاً و شرعاً ممدوح و مقدّس است، اتّحادی است که بر مرکز حقّ تشکیل گردد و بر محور حقّ بچرخد وگرنه اتّحاد بر باطل (به فرض تحقّق) اتّحاد نامقدّسی خواهد بود و نتیجهای جز زیان و تباهی و پوچی نخواهد داشت.
🔻 و طبیعی است که اوّل باید حق را شناخت و سپس مردم را دعوت به اتّحاد بر محور حق کرد و این، نیاز به بحث و تحقیق همه جانبه ای در مذهب دارد تا معلوم شود که:
(فماذا بعد الحقّ الّا الضلال) (یونس،۳۲)
آیا پس از حق جز ضلالت و گمراهی چیزی هست؟!
📚 مقدمهی کتاب مظلومی گمشده در سقیفه، علی لباف، ج۱، ص۹-۱۱
