پدرِ حضرت سلطانی، نورِ همیشه در جریانی
پدر امامزادههای ما، صاحب کشور ایرانی
بچههای تو، خیر و برکت میدن به ما
حال ما خراب نیست آخه، میسازی واسمون آقا
اون روزایی که، آقا کوچیکه سفرهها
حل میشه مشکلاتمون، تا میگیم یا امام رضا
سرزمین ما زیر دِینته ، هر کجا امامزاده هست کاظمینته
هر چی گرفتار و پُر درده، دور سر شما میگرده
چی داره سفرههای روضه اَت که همه رو نمکگیر کرده
مادرم میگه ما وقتی غرق حاجتیم
اسم موسی بن جعفرو مییاریم با چه لذّتی
روز خوبمون، روزیه که زیارتیم
ما اصلا خونوادگی مدیون خونوادتیم
سایهسار ما مشهد و قمه، این دوتا حرم به والله عشق مردمه
یا اَبَاالرضا، یا اَبَاالرضا…
نورِ تو عالمین دلچسبه، دَم حسین حسین دلچسبه
بعدِ زیارت کربلا، بری یه کاظمین دلچسبه
این زیارتا، کلّ سرمایهی گداست
اون اشکایی که میچکه، بال پرواز زائرهاست
جادهی نجف، اولِ راه عاشقاست
معراجِ رهروان عشق، تا کاظمین و کربلاست
این مسیرِ عشق، این مسیرِ نور
راهیه که هست جادهی ظهور
حسین حسین…
علیهم السلام
