راوی برجسته و مورد اعتماد حدیث نزد اهل تسنن که ناصبی بود و أمیرالمؤمنین علیه السّلام را لعن میکرد.(نعوذ بالله)
حریز بن عثمان رحبی، فردی ناصبی و متعصب بود.
عمرو بن علی میگوید : او به علی (علیه السّلام) توهین میکرد و از او بد میگفت، اما حافظ حدیث بود.
در جای دیگری نیز گفتهاند : حریز، فردی است که تعصب شدیدی نسبت به علی دارد. اکثر علمای بزرگ او را مورد وثوق قرار دادهاند و بخاری و مسلم، احادیث او را در “صحیحین” خود ذکر کردهاند.(اسکن کتاب در ذیل مقاله موجود می باشد)
📚 تحریر تقریب التهذیب، جلد ١، صفحه ٣٨
🔻احمد بن سعید دارمی، از احمد بن سلیمان مروزی نقل میکند :
اسماعیل بن عیاش گفت : من حریز بن عثمان را از مصر به مکه همراهی کردم و او در طول مسیر، علی (علیه السّلام) را لعنت میکرد و به او توهین میکرد.
📚 تهذیب الکمال في اسماء الرجال، جلد ٥، صفحه ٥٧٦
جالب این است که مسلم در کتاب خود حدیثی از امیرالمومنین علی بن ابیطالب(علیهماالسلام) نقل میکند که حضرت فرمودند:
💎وَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ، إِنَّهُ لَعَهْدُ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ ﷺ إِلَيَّ: أَنْ لَا يُحِبَّنِي إِلَّا مُؤْمِنٌ، وَلَا يُبْغِضَنِي إِلَّا مُنَافِقٌ.
«سوگند به آنکه دانه را شکافت و انسان را آفرید، این عهد پیامبر امّی(صلی الله علیه و آله و سلم) با من است که جز مؤمن مرا دوست نمیدارد و جز منافق مرا دشمن نمیدارد.»
این روایت در صحیح مسلم، کتاب الإیمان، حدیث ۷۸ (در برخی شمارهگذاریها ۲۴۰) آمده و مسلم آن را در بابی با عنوان «دلیل بر اینکه محبت علی(علیه السلام) از ایمان و بغض او از نشانههای نفاق است» آورده است.
سوال های زیادی به ذهن می رسد که برای مثال می توان پرسید :
سوال اول : چگونه ممکن است که هم قول امیرالمومنین علیه السلام را درست بداند و هم ناسزاگو به امیرمومنان علیه السلام را توثیق کند و از او حدیث نقل کند ؟
سوال دوم : آیا بخاری و مسلم از کسی که به ابوبکر و عمر ناسزا بگوید هم روایت نقل کرده اند ؟
👈🏻نتیجه عملکرد منافقانه علمای حدیث اهل تسنن می تواند این باشد که دین اهل تسنن بر دشمنی اهل بیت پیامبرعلیهم السلام استوار گشته است
