ای عرش زمین بوست ؛ ای چرخ زمین گیرت
ای دست قضا دائم ؛ در پنجه ی تقدیرت
هم پای رسل بسته ؛ در حلقهء زنجیرت
هم قلب ملک روشن ؛ از آیه ی تطهیرت
حسن ازلی پیدا ؛ بر خلق ز تصویرت
در روی تو می بینم ؛ مهر رخ سرمد را
در وصف تو می خوانم ؛”ماکان محمد” را(صلی الله علیه و آله و سلم)
خورشید اگر وام از ؛ رخسار تو نستاند
تاحشر زِ بی نوری ؛ بر کام افق ماند
جبرئیل امین خود را ؛ محتاج تو می داند
بر خیل ملک دائم ؛ اوصاف تو را خواند
حق عالم خلقت را ؛ برگِرد تو گرداند
حیدر در مدح از لب ؛ بر پای تو افشاند
با آن که بود مولا ؛ مخلوق دو عالم را
فرموده که من عبدم ؛ پیغمبر اکرم را
بر خیل رسل بودی ؛ ز آغاز پیمبر تو
قرآن و نبوت را ؛ اول تو و آخر تو
مینای ولایت را ؛ ساقی تو ساغر تو
قانون نبوت را ؛ قاضی تو و داور تو
خوبان دو عالم را ؛ مولا تو و سرور تو
ما ذره ناچیز و ؛ خورشید منور تو
ای در همه جا با ما ؛ از خویش مران ما را
چون ذره جدا گردد ؛ از مهر جهان آرا
تو مشعل ایمانی ؛ تو باغ گل دینی
تو جلوه آغازی ؛ تو فیض نخستینی
تو آینه حقی ؛ تو صاحب آئینی
تو رهبر امکانی ؛ تو لنگر تمکینی
دارنده و الیلی ؛ آرنده و التینی
مدثر و مزمل ؛ طاهائی و یاسینی
تو باغی و زهرا گل ؛ تو شهری و حیدر در
زهرا تو و تو زهرا ؛ حیدر تو و تو حیدر
طوفان شده رامِ نوح ؛ از یُمن ولای تو
بشکافته دریا را ؛ موسی به عصای تو
بر چرخ چهارم شد ؛ عیسی به هوای تو
از چاه برون آمد ؛ یوسف به دعای تو
داود ز بورش را ؛ خوانده به نوای تو
یونس به دل ماهی ؛ مشغول ثنای تو
داور به تو میبالد ؛ قرآن به تو مینازد
زهرا به تو دل داده ؛ حیدر به تو جان بازد
جدیدترین ها:
