نه گنبد و حرم داری
نه بیرق و عَلم داری
یک کربلا تو غم داری
شهادتت هر ساله
غربت بی حد داره
حاجیا رفتن مکه
مدینه بی زُواره
برای ما کردی وصیت
تو مناش ذکر مصیبت
غریب آقا امام باقر
پنجاه ساله که گریونی
یاد شام غریبونی
داری تو چه دل خونی
زین اسب زهرآلود
تو رو از پا میندازه
روضه میخونی
یاد مقتل و نعل تازه
آخرین یادگار خیمه
داره میره پیش رقیه
غریب آقا امام باقر