آیت الله سید محمد بادکوبه ای معروف به آقانجفی از علمای ساکن در بندر انزلی بود. ایشان فرزند دانشمند عظیم الشان و فیلسوف بزرگ شیعه آیت الله سیدحسین بادکوبه ای است.
سیدحسین فرزند سیدرضا فرزند سید موسى حسینى بادکوبهاى لاهیجى است و در روستای «خور دلان» از روستاهای شهر بادکوبه ـ که امروز به آن باکو می گویند و پایتخت کشور جمهوری آذربایجان است ـ متولد شد.
سید حسین در نجف اشرف علوم عقلی و فلسفه تدریس می کرد و بزرگانی چون علامه طباطبایی و آیت الله العظمی بهجت از شاگردان او بودند. سید حسین رضوان الله علیه در ۱۸ آذر ۱۳۱۸ش (۲۸ شوال ۱۳۵۸ق) در نجف اشرف درگذشت و در وادی السلام مدفون گردید.
سیدمحمد بادکوبه ای در خاندانی علمی و عالم پرور در سال ۱۲۷۶ش در نجف اشرف به دنیا آمد. زمانی که به سن نوجوانی رسید وارد حوزه علمیه نجف شد و شروع به تحصیل علوم دینی کرد. او نزد پدرش و سایر علما و مراجع وقت حوزه علمیه نجف تحصیل کرد و به مراتب بالایی از علم رسید. وی در کنار تحصیل علم برای تهذیب نفس نیز تلاش بسیاری کرد و در راه خودسازی زحمات بسیاری متحمل شد.
سیدمحمد بادکوبه ای حدود سال ۱۳۲۵ش به ایران بازگشت و در محله غازیان در بندر انزلی رحل اقامت افکند و در مسجد سامان سر به اقامه نماز جماعت پرداخت.
اصل حضور او در انزلی بسیار ارزشمند بود ؛ چرا که انزلی نزدیک ترین شهر ایران به شوروی و محل ورود تفکر کمونیزم به ایران بود. حتی اولین شعبه یک حزب مارکسیستی در انزلی تشکیل شده بود و بعد به رشت و بعد به تهران رفته بود. پس از سوی شوروی انزلی یک شهری بود که در حیات خلوت او به حساب می آمد و تبلیغات و فشارهای کمونیستی در این شهر غوغا می کرد.
به هر تقدیر آیت الله سیدمحمد بادکوبه ای در انزلی ماند و به تبلیغ دین پرداخت و بعد از مدتی در میان مردم متدین این شهر به «آقانجفی» و نیز «پا برهنهآقا» شهرت یافت
آقا نجفی در میان مردم انزلی زیست و با اعمال و رفتارش، دین را به آنان می آموخت. رفتارش باعث شده بود که بسیاری از مردم این شهر به دین و روحانیت علاقه بسیاری داشته باشند و وجود او برای مردم انزلی بلکه برای مردم گیلان مغتنم بود.
آقا نجفی هنگام حرکت دسته عزاداران در عاشورا کفش و نعلین را از پا در می اورد و با پای برهنه در دسته های عزاداری شرکت می کرد . هنگامی که عاشورا در فصل سرد و برف زمستان واقع می شد ، ایشان با پای برهنه در برف قدم می گذاشت و سرمای هوا باعث نمی شد که نعلین به پا کند . در ان سرمای برف و یخ پاهای اقا قرمز میشد و مشاهده این منظره بعضی از خانم ها را بیهوش می کرد .
اطرافیان آقا به بهانه رفع خستگی، آقا را دعوت می کردند که سوار ماشین شود، اما آقا می فرمود: « بقیه آدم نیستند؟» و سوار نمی شد.
دوستداران آقا نیز گاهی به تقلید از رفتارش با پای برهنه حرکت می کردند، ولی سرما و گرما و خار و خاشاک سر راه، آن ها را مجبور می کرد که کفش بپوشند. لذا آقا ملقب به « پابرهنه آقا » گشت، هر چند که خود راضی نبود به این لقب خوانده شود.
🔸در مسیر راهش پارچه و روسری می گذاشتند تا با قدوم آقا متبرک شوند. حتی بچه های نوزاد و قنداقه و کودکان مریض را سر راه آقا می گذاشتند تا شفا یابند و در مجالس و ضیافت های شام، از نیم خورده اش به قصد استشفاء می خوردند
از رفتارهای برجسته ایشان این بود که اقا عادت داشت همیشه مقداری پول زیر حصیر می گذاشت و بعضی از افراد نیازمند و محجوب به حیاء مقدار لازم برمی داشتند، بدون آنکه به آقا بگویند.
طلبه هایی که وی را دیده بودند و از نزدیک با او تعامل داشتند، او را عالمی متواضع و مهذب می دانند که کراماتی نیز از وی مشاهده کرده اند.
اما از لحاظ درجات علمی آیت الله سید محمدهادی میلانی در خصوص شخصیت منحصر به فرد آقا سید محمد نجفی می فرمودند:
آیت الله سید محمد نجفی در صورت اقامت در قم در ردیف مراجع بزرگ تقلید مطرح می شدند… . .
سرانجام در روز ۱۶ مهرماه ۱۳۵۸ در سن ۸۲ سالگی به ملکوت اعلی پیوست و پیکر مطهرش در مسجد « سامانسر» غازیان انزلی که بعد ها به نام خود وی تغییر نام یافت به خاک سپرده شد.
مراسم تشییع پیکرش در این شهر جمعیت زیادی شرکت کرده و او را بدرقه نمودند.
به مناسبت ارتحال این عالم ربانی تلگراف های متعددی از نجف و قم برای تسلیت به انزلی می رسید و چند روزی بازار انزلی به طور کامل بسته بود.
مردم انزلی که به او اعتقاد داشتند هدایا و نذورات بسیاری را وقف او می کردند. این مسئله تا سال ها بعد از رحلت این عالم بزرگ نیز ادامه دارد و روز به روز بر نذورات افزوده می شد. مردم از همین نذورات بر سر مزارش ضریحی نصب کردند. مسجد و گنبدی بزرگ نیز بر مزارش ساختند. اکنون مزار وی از امامزاده های شهر انزلی به شمار می رود و به بقعه نام «پابرهنه آقا» و «آقا سیدمحمد نجفی» مشهور است. مردم بسیاری به زیارت مرقد او می روند.
اکنون بعد از گذشت تقریبا نیم قرن از رحلت اش اعتقاد مرد انزلی به او کم نشده بلکه روز به روز بیشتر شده چرا که عکس های او در خانه ها و مغازه و حتی داخل ماشین های مردم انزلی وجود دارد و نسلی که او را ندیدند بلکه اصلا در زمان حیات او به دنیا نیامده بودند، خود را مرید «آقانجفی» می دانند.
در نهایت لازم به ذکر است که مرحوم ایت الله سید محمد نجفی بادکوبه ای دایی حضرت ایت الله سید مرتضی موسوی اصفهانی می باشد
——————————–
منابع
گنجینه دانشمندان ۳، شیخ شریف رازی، ص ۲۲۴- ۲۲۸٫
دانشمندان و دولتمردان گیل و دیلم، صادق احسانبخش، ص ۴۶-۴۷٫
اعلامیه سازمان ثبت احوال کشور درباره فوت آیت الله سیدمحمد بادکوبه ای.
روزنامه کیهان، دوشنبه ۱۷ مهر ۱۳۵۷، ص۳٫
