ورود عضویت
جدیدترین ها:
دیشب از عشق چشمِ من تر بود
مدینه و گل لبخند سیدالشهداست
بی مقدمه – آقای مجید تال – ميلاد شاهزاده حضرت على اكبر (عليه السلام) 1403 – غمخانه ‌بی‌بی ‌شهربانو «سلام‌الله‌علیها»
محمدترین شعر – حمید رضا برقعی – تقدیم به ساحت شهزاده علی اکبر
Instagram Telegram Youtube Facebook

امام زمان (عج)

نوشته ها
وجود دو روایت، دلیل چنین کاری است که یکی قول امام و دیگری، فعل امام است. ازامام صادق(علیه السلام ) دلیل ایستادن هنگام ذکر لفظ قائم که از القاب حضرت حجت علیه السلام است ، پرسیده شد ؟ امام فرمودند : زیرا غیبت ایشان طولانی است و چون رأفت امام به کسانی که دوستش دارند، زیاد است، هرکس او را به این لقب ـ که اشاره به دولت ایشان دارد و حسرت بر غربت ایشان را می‌رساند ـ یاد کند، امام به او نظر می‌کند و از جمله چیز‌هایی که نشان تعظیم است، برخاستن بنده هنگام نگاه کردن مولا به او است. پس می ایستد و از خداوند متعال تعجیل فرجش را می خواهد . سئل الصادق عليه السلام عن سبب القيام عند ذكر لفظ القائم من ألقاب الحجّة عليه السلام، قال: لأنّ له غيبة طولانيّة، و من شدّة الرأفة إلى أحبّته ينظر إلى كلّ من يذكره بهذا اللقب المشعر بدولته و الحسرة بغربته، و من تعظيمه أن يقوم العبد الخاضع لصاحبه عند نظر المولى الجليل إليه بعينه الشريفة، فليقم و ليطلب من اللّه جلّ ذكره تعجيل فرجه. إلزام الناصب: ج 1 ص 271 ث 2 علامه ممقانی در کتاب رجال خود نقل می کند : هنگامی که دعبل خزاعی بر امام رضا علیه السلام وارد شد و قصیده تائیه معروف خود را خواند و به ابیات مربوط به حضرت مهدی علیه السلام رسید ، امام رضا علیه السلام متواضعانه بر روی دو پای خود ایستاد و پس از انکه دستش را بر روی سرش قرار داد ، سر مبارک را به سمت پایین منحنی کرد و برای فرج او دعا کرد» روى العلاّمة المامقاني في رجاله في دعبل ، عن محمّد بن عبد الجبّار في مشكاة الأنوار ، « أنّ دعبل بن عليّ الخزاعي لما دخل على الإمام الرضا عليه‌السلام وقرأ عليه التائيّة المعروفة ، و وصل إلى أبياته التي قالها في المهدي عليه‌السلام خروج إمام لا محالة خارج يقوم على إسم اللّه والبركات يميّز فينا كلّ حقّ وباطل ويجزي على النعماء والنقمات ، وسمع ذلك منه قام الرضا عليه‌السلام قائماً على قدميه ، وطأطأ رأسه منحنياً به إلى الأرض بعد أن وضع كفّه اليمنى على هامته » مستدرك سفينة البحار 8 / 629 (منتخب الاثر، ص۶۴۰) از این دو روایت، معلوم می‌شود هنگام برده شدن نام امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) باید برخاست و برای حضرت دعا کرد. البته در روایت اول برخاستن را ویژه زمانی می‌داند که لقب قائم ذکر شود و فقط بلند شدن و دعا کردن را می‌رساند. اما روایت دوم، لقب خاص را نمی‌رساند، بلکه هرگاه یادی از امام شود، باید برخاست و دعا کرد و نیز علاوه بر این در روایت دوم دست روی سر نهادن نیز بیان شده است. از این روایت معلوم می‌شود، برخاستن، نشان تعظیم و احترام و بزرگ شمردن امام است و در مورد روایت دوم نیز هر چند کلام امام نیست، اما برداشت راوی ـ به عنوان کسی که حاضر در مجلس است ـ همین تواضع است.
آیا میدانید؟

آیا می دانید چرا وقتی نام مبارک حضرت ولی عصر ارواحنا فداه می آید بلند می شویم و دست را بر روی سر می گذاریم؟

وجود دو روایت، دلیل چنین کاری است که یکی قول امام و دیگری، فعل امام است.ازامام صادق(علیه السلام ) دل...
ویدئو ها
معجزه خیبر را دیدم و کافر ماندم! (اعترافات عجیب یک یهودی)
فرصت نده – کربلایی محمد ابراهیمی اصل – مناجات با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف – فروردین ۱۴۰۲ هیئت توابین طهران+ متن
جدیدترین ها
مِهر عالمیان – گروه‌ سرود ندبه – به مناسبت مبعث پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم
شهادت امام موسى بن جعفر (علیه السلام)
نامهٔ پیامبر خدا به خسروپرویز پادشاه ایران و دعای مستجاب و خبر غیبی خاتم الانبیاء صلی‌الله‌علیه‌ و‌آله و مسلمان شدن ایرانیان یمن
نقشه قتل امام موسی بن جعفر علیهما ‏السلام به دست بیگانگان!
پیامبر(صلی الله علیه وآله) اسوه پایداری در راه دین
100 خصلت از خصوصیات رفتاری پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم)
آقای گرفتارا – کربلایی حسین ستوده – شهادت امام کاظم علیه السلام – هیئت زوارالبقیع
آخرین دستاورد ها
منتخب التواریخ جلد پنجم

منتخب التواریخ جلد پنجم

440.000 تومان

التّحریف و المحرّفون، رصد التاریخی للاسباب و الدّوافع

التّحریف و المحرّفون، رصد التاریخی للاسباب و الدّوافع

42.000 تومان

نحن الشیعة الامامیة و هذه عقائدنا

نحن الشیعة الامامیة و هذه عقائدنا

33.000 تومان

جستجو کنید