ماه از راه رسیده است و همه مشتریاند ؛ چشم و ابروی تو همواره پِی دلبری است
از سماوات ملائک خبری آوردند ؛ گوییا منتظر بعثت پیغمبری اند
قدسیان ملکوت آمده اند از بالا ؛ همه در بیت امام حسن عسکری اند
سامرا چشمه ی نور است شب میلاد است ؛ ساقیا آمدن عید مبارک بادت
چشم افلاک به سویت نظر انداخته است ؛ باد را زلف تو در دردسر انداخته است
عنبرو عودو گلابو گلو مشک خُتنی ؛ عطر نرگس همه را از اثر انداخته است
تیغِ ابرویت از آن دم که برافراشته شد ؛ عالمی پیش نگاهت سپر انداخته است
عبد در بندِ تو کِی میل رهایی دارد ؛ مطرب عشق عجب سوزو نوایی دارد
آه ای کاش که هر صبح نسیم سحری ؛ از تو ای دوست به دستم برساند خبری
یاد من باش که یک عمر سر راه توام ؛ هر زمان میگذری از سر هر رهگذری
وای بر من که تورا دیدم و نشناخته ام ؛ دور تر از همه وُ از همه نزدیکتری
دست مارا به در خیمه ی سبزت برسان ؛ شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان
نیست جز کوی تو دل سوختگان را وطنی ؛ غیر نام تو ندارم سر سوزن سخنی
دل سپردیم به تو گرچه ندیدیم تو را ؛ مرجع عاشقی ماست اویس قرنی
آری آن روز که جان از تن من خواهد رفت ؛ تو می آیی به تماشا وُ عجب آمدنی
از پس ابر جمال تو عیان خواهد شد ؛ نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
ما کجا دیدن روی تو کجا مهدی جان ؛ ندبه کردیم ولی صبح و مساء مهدی جان
جان زهرا دل ما را به نگاهی خوش کن ؛ منت دست تو روی سر ما مهدی جان
وارث درد علی شاهد غمهای حسن ؛ بی قرار غم گودال بیا مهدی جان
دارد از خانه ی خورشید کسی می آید ؛ مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید
