راوی عرض میکند که به امام صادق علیه السلام عرضه داشتم که در کتاب خداوند متعال دو آیه هست که تعبیر و معنای انها را نمی فهمم/فرمودند آن دو آیه چیست؟عرض کرد این فرموده ی خداوند متعال که میفرماید: اُدعونی استجب لکم(60 غفر) (مرا بخوانید شما را اجابت میکنم)در حالی که من خدا را میخوانم و اجابتی نمیبینم ,امام علیه السلام فرمودند آیا میگویی خداوند تبارک و تعالی در وعده ی خود تخلف می نماید؟گفتم نه/فرمودند آیه ی دیگر را بگو عرض کردم این آیه که خداوند میفرماید هرچه در راه خدا انفاق کنید خداوند جای ان را پُر میکند و او بهترین روزی دهندگان است عرض کردم ولی من انفاق میکنم ولی جایگزین آن را نمی یابم ,فرمودند آیا گمان میکنی که خداوند خلف وعده میکند؟عرض کردم نه…فرمودند اینک من به خواست خداوند تعالی تو را آگاه میسازم ,بدانید اگر شما در آنچه خداوند متعال دستور داده است اطاعت او را می نمودید و بعد او را میخواندید هر آینه اجابتتان میفرمود و لکن شما با او مخالفت میکنید و او را نافرمانی میکنید پس اجابتتان نمیکند اما اینکه میگویی انفاق میکنی و جایگزین آن را نمی یابی ,پس اگر شما مال را از راه حلال آن به چنگ می آوردی و ان را در مورد شایسته اش انفاق میکردید ,هیچکس درهمی انفاق نمیکرد مگر اینکه خداوند جایگزین آن را به او باز پس میداد…/امام علیه السلام ادامه دادند :با همه ی این احوال اگر شما خداوند را از راهش بخوانید هر آینه اجابتتان میکند اگر چه گناهکار باشید , گفتم راه دعا کدام است؟فرمودند چون نمازِ واجب خود را بجای آوردی به تمجید و تعظیم خداوند متعال میپردازی و هرچه بتوانی او را مدح و ستایش میکنی و بر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با تمام توان و کوشش خود درود میفرستی , آنگاه نعمتها و احسان های خداوند بر خود را یاد میکنی و آنچه را با تو کرده است به خاطر می آوری و بر آن حمد و شکرش را بجای می آوری بعد به تک تک گناهانت و یا آنهایی که به یاد می آوری اعتراف میکنی و بقیه را که از خاطر برده ای به طور اجمال یاد کرده و از همه ی آنها توبه میکنی و قصد میکنی که دیگر به آنها باز نگردی و با ندامت و صدق نیت و خوف و امید از آنها استغفار میکنی و گفتار تو این باشد که اللَّهُمَّ إِنِّي أَعْتَذِرُ إِلَيْكَ مِنْ ذُنُوبِي وَ أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ فَأَعِنِّي عَلَى طَاعَتِكَ و وفقّنی لما اَوجبتَ علیَّ من کلِّ ما یُرضیک فإنی لم أرَ احداً بلغَ شیءً من طاعتِک الاّ بِنعمتک قبلَ طاعتک فَاَنعم علیّ بِنعمتٍ أنالوا بها رضوانک و الجنة…و بعد از آن حاجتت را میخواهی که امیدوارم خداوند به مشیت خود نا امیدت نفرماید
