يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ ۖ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
عبید بن عمیر مىگوید: از عائشه شنیدم که گفت: رسول خدا پیش زینب بنت حجش مىماند و (شربت) عسل مىنوشید، من و حفصه بایکدیگر قرار گذاشتیم که رسول خدا پیش هر کدام از ما که آمد به او بگوئیم: از تو بوى مغافیر به مشام ما مىرسد، آیا مغافیر(نوعی صمغ شیرین ولی بد بو) خوردهای؟ رسول خدا پیش یکى از آنها آمد و او همین را گفت. رسول خدا فرمود: نه بلکه در خانه زینب بنت جحش عسل خوردهام؛ ولى دیگر تکرار نمىکنم؛ پس این ایه نازل شد «یا ایها النبى…»
صحیح البخاری، ج 5، ص 4964، ح4966، کِتَاب الطَّلَاقِ، بَاب «لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ الله لک»
