در طوف کعبه ی تو صفا موج میزند
در زمزم تو آب بقا موج میزند
شاها! ز لطف توست که روز و شب اين همه
بر آستانه ی تو گدا موج میزند
دست نوازشت به سر زائرت گواست
کاين جا عطا به روی خطا موج میزند
کس نارضا نرفته از اين آستان برون
در چشم زائر تو رضا موج ميزند
دارالشّفاست کوی تو، جای شگفت نيست
اين جا اگر که شهد شفا موج میزند
(شاعر : سید محمد رستگار )
ای صفای قلب زارم
هر چه دارم از تو دارم
تا قیامت ای رضا جان
سر ز خاکت بر ندارم
منم خاک درت
غلام و نوکرت
مران از در مرا
به جان مادرت
(شاعر اصلی تصنیف:مرحوم حاج سیدجعفر ماهرخسار)
