سه ماه قبل از اینکه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به شهادت برسند این آیه سوره مائده نازل شد/ یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ لاَ یَحْزُنکَ الَّذِینَ یُسَارِعُونَ فِی الْکُفْرِ مِنَ الَّذِینَ قَالُواْ آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِن قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِینَ هِادُواْ سَمَّاعُونَ لِلْکَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِینَ لَمْ یَأْتُوکَ یُحَرِّفُون(41 مائده)/ای پیغمبر، غمگین مباش از آنان که به زبان اظهار ایمان کنند و به دل ایمان ندارند و به راه کفر شتابند، و اندوهناک مباش از آن یهودانی که جاسوسی کنند و سخنان دروغ (و فتنهخیز به جای کلمات حق) به آن قومی که (از کبر) نزد تو نیامدند میرسانند؛ کلمات حق را بعد از آنکه به جای خود مقرّر گشت تغییر دهند و گویند: اگر حکم قرآن این گونه آورده شد بپذیرید و الاّ دوری گزینید. و هر کس را خدا به آزمایش و رسوایی افکند هرگز تو او را از (قهر) خدا نتوانی رهانید، آنها کسانی هستند که خدا نخواسته دلهاشان را پاک گرداند، و آنان را در دنیا ذلّت و خواری و در آخرت عذاب بزرگ مهیّاست.
یعنی خدای منان اصحابی که در دل ایمان نداشتند را با مشرکین کنار هم گذاشته است-خدای منان در قرآن میفرماید وقتی من و خاتم الأنبائ حرفی میزنیم توی بنده حق حرف زدن روی حرف مارا نداری/پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در غدیر خم همه چیز را تمام کرده بودند/و همچنین در آن جلسه ای که داشتند و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند برای من کاغذ و قلم بیاورید که برای شما چیزی بنویسم که بعد از من گمراه نشوید اما عمر بن خطاب گفت إن الرجل لیهجر(نعوذ بالله)