- 1-هجرت پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) از مكه به مدینه(مبدأ تاریخ اسلام)
- 2 ـ جریان لیله المبیت
- 3 ـ رحلت «زینب بنت خزیمه» همسر پیامبراكرم(صلی الله علیه و آله وسلم) در مدینه
- 4 ـ دفن بدن مطهر پیامبرگرامی اسلام (صلی الله علیه و آله وسلم)
- 5 ـ شهادت امام حسن عسكری (علیه السلام)
1 ـ هجرت پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) از مكه به مدینه(مبدأ تاریخ اسلام)
پس از آنكه كفار قریش از جریان بیعت دوم عقبه آگاه شدند، در صدد كشتن پیامبراكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) برآمدند؛ كه برای انجام دادن این توطئه، پیشنهاد ابوجهل مورد موافقت همه سران قریش واقع شد؛ لذا از هر طایفة قریشی، جوان دلیری برگزیده شد تا آنها شبانه به خانه پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) حمله ور شوند و به صورت دست جمعی آن حضرت را به قتل برسانند.
خداوند به وسیله جبرئیل، پیامبر خود را از این توطئه باخبر نمود و به او دستور داد تا شبانه مكه را به مقصد مدینه ترك كند .
این واقعه در اول ربیع الاول سال سیزدهم بعثت اتفاق افتاد و بعدها به پیشنهاد امیرمؤمنان امام علی(علیه السلام) رویداد هجرت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) از مكه به مدینه را مبدأ تاریخ اسلام قرار داد
📘مصباح کفعمی : ج 2 ص 596
2 ـ جریان لیله المبیت
رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) در شب پنجشنبه اول ماه ربيع الاول سـال سـیزده بعثت، به دسـتور پروردگار برای نجات از توطئة كفار قریش به جانب مدینه هجرت كرد.
برای گمراه كردن كفار، امیرمؤمنان علی(علیه السلام) در بستر پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) خوابیدند و بعد از آنكه جوانان قریش به منظور كشتن پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به داخل خانه آن حضرت آمدند، در كمال شگفتی با حضرت علی(علیه السلام) مواجه شدند و شكست خورده، ناكام از خانه پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) خارج شدند .
پس از این رویداد، این آیه شریفه در شأن امیر مؤمنان(علیه السلام) نازل شد:
موَمِنَ النّاسِ مَن يَشری نَفسَهُ ابتِغآءَ مَرضاتِ اللهِ و اللهُ رَؤُفٌ بِالعِبادِ ؛
از مردم كسی هست كه جان خویش را در راه رضایت خداوند می فروشد و خدا بر بندگان، مهربان است».
📖سوره بقره : ایه 207
در روایتی چنین آمده است: در آن شبی كه امیرمؤمنان علی(علیه السلام) در بستر پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) خوابید از جانب حضرت حق به جبرئیل و میكائیل خطاب رسید كه من بین شما دو نفر، برادری تعیین کردم و عمر یكی از شما را بیش از دیگری قرار دادم. كدامیك از شما ایثار میكنید تا عمر طولانی از آن دیگری باشد؟
پس هر دو عمر طولانی را اختیار كردند.
آن گاه خطاب آمد: «به زمین من نگاه كنید و ببینید كه چگونه علی بن ابیطالب(علیه السلام) حیات خویش را در راه برادرش ، رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم)، ایثار نموده و به جای او خوابیده و جان خویش را فدای او مینماید؛ پس به زمین بروید و او را از دشمنان حفظ كنید».
آنها آمدند و جبرئیل بالای سر امیرمؤمنان(علیه السلام) و میكائیل سمت پاهای آن حضرت نشستند و ندا كردند:
«مرحبا! چه كسی مثل تو است ای پسر ابی طالب! خداوند بر جمیع ملائكه، به تو مباهات فرمود»؛ در اینجا آیه شریفه « ومِنَ النّاسِ من یشری ….» نازل شد .
📚الاحتجاج : ج 1 ص 160 / تفسير الثعلبي (الكشف والبيان) ج : 2 ص : 126 / اسد الغابه – ط العلميه : ابن الأثير، عزالدین ج: 4 ص : 87
ثواب یک نفس از نفس های امیرالمومنین علیه السلام در لیله المبیت
📜 امام حسن عسکری علیه السلام :
🟢در قیامت، کسانی که در راه ولایت امیر المومنین علیه السلام به شهادت رسیدهاند، در عوض ظلمهایی که در دنیا به علت تمسک به ولایت امیر المومنین از طرف مخالفین به آنها شده، به نزد حضرت شاه ولایت امیر المومنین علیه السلام آورده میشوند و آن حضرت به آنها میگوید:
«آنچه از ثواب و پاداش در برابر ستمی که به شما شده را از من بخواهید تا عطا کنم.»
آنها نیز به حضرت امیر المومنین علیه السلام میگویند: «ای برادر رسول خدا صلی الله علیه و آله، فقط ثواب یک نفسکشیدن تو را در آن شبی که در جایگاه پیامبر خوابیدی تا جان او را حفظ کنی را از تو درخواست میکنیم.»
امیر المومنین علیه السلام هم میپذیرد و ثواب یک نفسکشیدن در آن شب را به آنها میبخشد.
در ادامه روایت هم آمده که خداوند در عوض چنان نعمات و قصرها و جایگاهی به آنها میدهد که آنها گمان میکنند کل بهشت به آنها عطا شده است و خداوند تاکید میکند که اینها در عوض فقط یک نفس امیر المومنین در آن شب است.
📗التفسير العسکری علیه السلام ج۱ ص۱۲۷
3 ـ رحلت «زینب بنت خزیمه» همسر پیامبراكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) در مدینه
زینب بنت خزیمه، پس از آنكه شـوهر اولـش در جنگ اُحد به شهادت رسید، سعادت ازدواج با پیامبرگرامی اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم) را پیدا كرد كه البته این ازدواج هم چند ماه بیشتر طول نكشید و در اول ربیع الاول سال چهارم هـ .ق. دار فانی را وداع گفت. شایان ذكر است كه این بانوی بزرگوار از كثرت مهربانی و اطعام و صدقه بر مسکینان، فقرا و درماندگان به « اُمّ المساكین» شهرت یافته بود.
📙اعلام الوری : ج1 ص 278
4 ـ دفن بدن مطهر پیامبرگرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم)
در نیمه شب اول ماه ربیع الاول سال 11 هـ .ق. بدن پاك پیامبرعظیم الشأن اسلام، حضرت محمد بن عبد الله (صلی الله علیه و آله و سلم)، توسط امیرمؤمنان علی(علیه السلام) به خاك سپرده شد.
📘مسند احمد : ج 6 ص 62
شیخ مفید مینویسد: «بیشتر مردم در دفن پیامبرخدا(صلی الله علیه و آله و سلم) حاضر نشدند و نماز بر آن حضرت نخواندند؛ چه این كه بین انصار و مهاجر مشاجره در امر خلافت بود» .
📕ارشاد مفید : ج 1 ص 189
آری ! مصیبت و فاجعة غم انگیز رحلت پیامبرگرامی اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم) از یك طرف و بی احترامی و بی توجهی مردم به مراسم تدفین آن جناب ـ بلكه مناظره و اختلافشان بر سر جانشینی پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) ـ از طرف دیگر، دل اهل بیت آن حضرت (علیهم السلام) به خصوص امیرمؤمنان علی(علیه السلام) را سخت آزرد.
اَعمَش میگوید: «پیامبرشان از دنیا رفت و مردم همّ و غمی جز انتخاب خلیفه نداشتند.
عدهای میگفتند: امیر از ماست و طایفهای دیگر نیز میگفتند: امیر از ماست».
📙تقریب المعارف : ص 256
عبد الله بن حسن میگوید: «به خدا سوگند ابوبكر و عمر بر پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) نماز نخواندند و سه روز بدن مبارك آن حضرت دفن نشد ولی با این حال، اهل سقیفه مشغول كار خود بودند!»
📘تقریب المعارف : ص 251
امیرمؤمنان(علیه السلام) بُریده اسلمی را برای خبر كردن آنها فرستادند ولی اعتنا نكردند و بعد از دفن پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بیعت كردن آنان هم تمام شد.
📗بحار الانوار : ج 22 ص 525
عایشه نیز در این باره اقراری دارد كه بسیار قابل توجه است؛ او میگوید:
« به خدا سوگند! ما از دفن پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) با خبر نشدیم تا این كه صدای بیل و كلنگ را در شب چهارشنبه از حجره آن حضرت شنیدم».
📕مسند احمد : ج 6 ص 242
5 ـ شهادت امام حسن عسكری (علیه السلام)
بنا بر روایتی در اولین روز ربیع الاول سال 260 هـ .ق. شهادت امام حسن عسكری(علیه السلام) واقع شد. آن امام غریب در 28 سالگی به دست معتمد عباسی مسموم شدند و به شهادت رسیدند و در كنار مرقد مطهر پدر بزرگوارشان امام هادی (علیه السلام) در سامرا به خاك سپرده شدند.
📗الارشاد : ج 2 ص 336
