1ـ وقوع جنگ بدر صغری
2ـ مرگ اشعث بن قيس
3ـ ولادت با سعادت حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام
1ـ وقوع جنگ بدر صغری
در اول ذي قعدة سال چهارم هـ .ق. جنگ بدر صغری به وقوع پيوست .
جريان جنگ چنين بود كه ابوسفيان در جنگ احد وعده داد كه سال ديگر در سرزمين بدر به انتقام بيشتر دست خواهد زد.
از اين رو در اول ذی قعده رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و اله با هزار و سيصد نفر از مسلمانان برای دفاع از كيان اسلام وارد سرزمين بدر شد.
پس از پايان تجارت در بازار ساليانة عمومی عرب، سپاهيان اسلام همچنان در انتظار ورود لشكر كفار به سرزمين بدر باقی ماندند.
ابوسفيان نخست پيام داده بود كه از مكه قصد خروج ندارد، ولي سران مكه ديدند ترك جنگ، به عنوان عقب نشينی و ترس آنها تلقی میشود؛ لذا برای حفظ آبروی خود، ابوسفيان با تجهيزاتی لازم از مكه به قصد بدر بيرون آمد، ولی در نيمة راه به بهانة قحطی برگشت.
بازگشت سپاه شرك به قدری زننده بود كه صفوان به ابوسفيان گفت: «ما آن همه افتخاراتی را كه در جنگ احد كسب كرده بوديم از دست داديم. اگر تو در سال قبل چنين نبردی را اعلام نكرده بودی، امروز چنين شكست خورده و سرافكنده باز نمی گشتيم».
بحارالانوار: ج 20، ص 183.
2ـ مرگ اشعث بن قيس
در شب اول ذيقعدة سال 40 هـ .ق. اشعث بن قيس كندی به جهنم واصل شد.
مستدركات علم رجال : ج 1، ص 688
امام صادق عليه السلام می فرمايند:
«اشعث بن قيس در قتل اميرمؤمنانعليه السلام شريك بود؛ دخترش جعده امام مجتبی عليه السلام را مسموم كرد و محمد، پسرش، در قتل امام حسين عليه السلام شريك بود».
كافي : ج 8 ص 167
اشعث در سال دهم هجرت با جمعی از قبيلة خود اسلام آورد و بعد از پيامبر صلی الله عليه و اله، مرتد شد.
ابوبكر او را دستگير كرد و خواهر كورش را به شرط همسری به او داد.
از اين زن جعده و محمد به دنيا آمدند كه جعده قاتل امام حسن عليه السلام و محمد جزء لشكر عمر بن سعد در كربلا بود، و در دستگيری جناب مسلم بن عقيل عليه السلام نيز نقش به سزايی داشت.
رياحين الشريعه : ج 3 ص 59
3ـ ولادت با سعادت حضرت فاطمه معصومه سلام الله عليها
در اول ذيقعدة سال 173 هـ .ق. حضرت فاطمه معصومه سلام الله عليها در شهر مدينه منوره ديده به جهان گشود.
تاريخ قم: ص 34
مستدرک سفینه البحار : ج 8 ص 261
پدر بزرگوار آن حضرت امام موسی بن جعفر علیهما السلام و مادر گرامیشان حضرت نجمه سلام الله علیها، مادر امام رضا علیه السلام است. نام مبارك ايشان فاطمه و لقب آن حضرت، معصومه بود.
حضرت فاطمة معصومه سلام الله علیها در فضل و كمال و علم زبانزد خاص و عام بود.
از آنجا كه اين بانوی بزرگوار به برادرش امام رضا علیه السلام علاقة زيادی داشت، به قصد زيارت برادر از مدينه به جانب مرو حركت كرد؛ اما زمانی كه به ساوه رسيد، كاروان مورد حمله مأموران حكومت عباسی قرار گرفت، در نتيجه بيمار گشتند و از ادامه راه باز ماندند؛ پس از مسافت بين ساوه و قم سوال كردند. گفتند: ده فرسخ است. لذا دستور دادند تا ايشان را به قم ببرند.
آن حضرت در ميان استقبال بی نظير مردم قم وارد اين شهر شدند و پس از هفده روز كه در آنجا سكونت گزيدند، جان به جان آفرين تسليم كردند.
امام صادق علیه السلام فرمودند : « بانويی از تبار من به نام فاطمه در قم دفن می شود؛ هر كس او را زيارت كند ، بهشت بر او واجب می شود » .
سفينة البحار: ج 3، ص 936، ماده «فطم».
