آه گرفت ، به ما راه گرفت
دستش که بالا رفت ، ماه گرفت
وقت و بی وقت ، به یادش میفتم
که اون روز تو کوچه ، با گریه میگفتم
به پرش نزن ، لااقل جلو پسرش نزن
بی هوا نزن ، بسه اِنقَدَر بی حیا نزن
وای مادرم ، وای مادرم
پر شکست ، کبوتر شکست
دستش که بالا رفت ، سر شکست
اهل عالم نبینید صبورم
من اون روز تو کوچه ، شکسته غرورم
بمیرم براش ، حوریه تاب کتکو نداشت
بمیرم براش ، کاشکی مادرم فدکو نداشت
وای مادرم ، وای مادرم
از خودم دیگه سیر شدم
دستش که بالا رفت پیر شدم
بعد کوچه ، نبود ازدحامی
نبود حرف بازار ، نه بزم حرامی
وا مصیبتا ، شهر شامه شهر بی غیرتا
وا مصیبتا ، مثل فاطمه است همه صورتا
سلام الله علیهم اجمعین
جدیدترین ها:
