آتش در خانه حضرت زهرا عليها السلام ماند تا عصر عاشورا به خيمه هاى ابى عبدالله رسيد. همين آتش بود. من اهل مصيبت مكشوف نيستم اما گفتم آتش رسيد در عصر عاشورا به خيمه ها. مصيبت آقا خيلى بزرگ است . باز هم اينجا به ساحت مقدسه عمه امام زمان . حضرت زينب كبرى عليهاالسلام . اين خانم خيلى بزرگ است از عقل ما خارج است . عوامى برخورد نكنيد. علمى عرض مى كنم . وجود نازنين زينب كبرى عليها السلام در اين دنيا در اين جهان هستى هنوز هم دارد كار مى كند. مجتهدى در نجف نابينا شد.
خدايا به حق زينب كبرى عليها السلام عقلمان را، چشممان را، سلامتى ما را از ما نگير!
چشم براى همه عزيز است ، مخصوصا براى يك مجتهد كه مى خواهد مطالعه كند و مطلب استخراج كند. نمى دانم چطور خدا بخواهد دعا را مستجاب كند يك چيزهائى را پيش مى آورد كه از عقل ما خارج است . يك دفعه به قلب اين مجتهد افتاد كه به دختر اميرالمؤمنين توسل كن! گفت: دختر اميرالمؤ منين ! شما آبرو داريد من اين چشمانم را لازم دارم، نزد خدا شفاعت بكنيد. مى گويد: اين راز و نياز را نمودم و خوابيدم. يك وقت ديدم خانم مجلله اى آمد و فرمود: من را صدا كردى! من دختر على ام. مى گويد: ديدم اين چادرش را گرفت و قدرى از اين چادر را بپيچاند و به صورت يك ميل در آورد و به چشمانم كشيد. از خواب بيدار شدم و ديدم كه همه جا را مى بينم . عصر عاشورا مصيبتش به اين خانم بر مى گردد. يك كلمه اى فقط ما شنيديم . امام زمان! عمه اتان آن شب آتش خاموش بكند؟ دنبال بچه گم شده برود؟ كجا برود؟ چه بكند؟ كه نير تبريزى خدا جزاى خيرش بدهد بهترين حرف را زده .
اگر صبح قيامت را شبى هست آن شب است امشب
بر اهل بيت چه گذشت؟ چى شد؟ صلوات الله عليك يا اهل بيت النبوة
------------------------------
محمد رحمتى شهرضا