امروز، روز میلاد زیبایی صبر است؛ روز تولد ستارگان پایداری در آسمان دلِ دختر علی علیه السلام .
زینب علیهاالسلام ، زیبایی را صبورانه تفسیر میکند. کافی است چندی در دیدگان دختر امیر علیه السلام بنشینم؛ آن وقت، طوماری از دردهای جانکاه و جوانی کُش، از برابرمان رد میشود و کارنامه ای از رنج اما با تزیین به رنگ و صبغه خدایی، بر ما گشوده میشود.
زینب؛ از جنس پروانه های شمع ولایت بود
پروانه ها را دیده اید که چه ظریف و سبک، بال میزنند و چه بی پروا و کودکانه به هر سو میدوند؟ زینب، دختر زهرا، از جنس پروانه های شمع ولایت بود. وقتی پنج ساله بود، با عروج روحِ رسول خدا صلی الله علیه وآله ، تا عرش رفت و برگشت.
شاید روز رفتن پدربزرگ، اولین روزهای زینب بود که به سرزمین شگفتِ مصایب، گام میگشود.
ایام میرفت و روزها به سَحَر میرسید و دختر پایداری و نشانه خستگی ناپذیری، به مقام مقاومت های بزرگ و بزرگتر، نزدیک میشد.
خدا خواسته بود که نردبان تعالی زینب از پله های دشواری و محنت ساخته شود تا او را به آن آخرین رتبه و آن واپسین مرتبه واصل کند.
در گوش زینبِ کمسال، خروش خطابه های فاطمه علیهاالسلام چه ها میکرد؟ فقط خدا میداند و زینب. دخترِ شکوهِ امواجِ توفانی، همه عزت را آموخته بود؛ از درسهای مکتب علی تا بستر شکوه های پرشکوهِ مادر در زمانه سایه - مردها، جز مردانگی ندید.
زینب، تلألؤ صبر و سکوت است، اما حرف تکلیف و روشنگری و غیرتِ تبارِ نبوی و ولایی که به میان آید، خطبه های فصیح و بلیغ میخواند و صاعقه می افکند.
امروز، روز میلاد ناموارهِ برتریهاست؛ روز میلاد مادرِ همه پروانه هایی است که عشق به شمع ولایت و پاسداری از حصارهای دیانت، بی تابشان کرده است.
در کنار نام زینب، نام شکوهمند زن مسلمان و بیدار است که سوسو میزند.
زادروزش مبارک باد!
مصطفی پورنجاتی
متن ادبی ((روز میلاد صبر ))
(زمان خواندن: 1 - 2 دقیقه)
- بازدید: 29407