آنگونه که در قرآن[۱] و روایات[۲] آمده است حضرت یونس(علی نبینا و آله و علیه السلام) مدتی در میان قوم خود تبلیغ کرد و چون ایمان نیاوردند، آنان را نفرین کرد و از نزد آنان رفت و سوار بر کشتی شد. خداوند یونس را به خاطر عدم پایداری در دعوت مردم، در شکم ماهی گرفتار ساخت و او توبه کرد و برای نجات خود دست به دعا برداشت.[۳] قرآن کریم دعای یونس را چنین نقل کرده است: لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّی کنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ – سید بن طاوس دعای یونس را که مشتمل بر ذکر یونسیه است چنین نقل کرده است:
«یا رَبِّ مِنَ الْجِبَالِ أَنْزَلْتَنِی وَ مِنَ الْمَسْکنِ أَخْرَجْتَنِی وَ فِی الْبِحَارِ صَیرْتَنِی وَ فِی بَطْنِ الْحُوتِ حَبَسْتَنِی فَلا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّی کنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ»[۴]
1)سوره صافات، آیات ۱۳۹-۱۴۸؛ سوره انبیا، آیه ۸۷؛ سوره یونس، آیه ۹۸.
2)مجلسی، بحارالأنوار، ۱۳۶۳ش، ج۱۴، ص۳۸۱ – ۳۸۲؛ ابن جوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۱، ص۳۹۶.
3)قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۳۱۷.
4)سید بن طاوس، مهج الدعوات، ۱۴۱۱ق، ص