هنگامی که ابوبکر فدک را از حضرت فاطمه سلام الله علیها غصب و کارگزاران ایشان را از آنجا اخراج کرد، حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به مسجد آمد و خطاب به ابوبکر که در میان گروهی از انصار و مهاجرین نشسته بود، فرمود :
ای ابابکر چرا فاطمه سلام الله علیها را از آنچه که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به او بخشیده بود و سالیان در دست وکیلش بود ، منع کردی ؟ سپس فرمود : ای ابابکر آیا قرآن می خوانی ؟
عرض کرد : بله
فرمود : در مورد آیه تطهیر ( إِنَّمٰا يُرِيدُ اَللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ اَلرِّجْسَ أَهْلَ اَلْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ) چه می گویی ؟ آیا در مورد ما نازل شده است و یا غیر ما ؟
عرض کرد : در مورد شما
حضرت فرمود : به من خبر بده اگر دو شاهد از مسلمین شهادت بدهند فاطمه(سلام الله علیها) کار بدی کرده تو چکار خواهی کرد؟
ابوبکر گفت : در مورد وی حد جاری میکنم همان گونه که درباره دیگر زنان مسلمان حد جاری می نمایم؛
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود : در این صورت تو از کافران خواهی بود.
ابوبکر گفت : چرا؟
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند :
زیرا گواهی خدا را رد و گواهی دیگری را قبول کرده ای، زیرا خداوند به طهارت فاطمه (سلام الله علیها) گواهی داده و تو گواهی خدا را رد و گواهی غیر خدا را قبول کرده ای از این رو نزد خدا کافر گشته ای.
در این هنگام صدای گریه مردم بلند شد و متفرق شدند .
متن عربی روایت :
و في كتاب علل الشّرائع ، بإسناده إلى ابن أبي عمير، عمّن ذكره، عن أبي عبد اللّٰه – عليه السّلام – قال: لمّا منع أبو بكر فاطمة – عليها السّلام – فدكا و أخرج وكيلها، جاء أمير المؤمنين – عليه السّلام – إلى المسجد – و أبو بكر جالس و حوله المهاجرون و الأنصار. فقال: يا أبا بكر، لم منعت فاطمة ما جعله رسول اللّٰه – صلّى اللّٰه عليه و آله و سلم – لها، و وكيلها فيه منذ سنين – إلى قوله – فقال أمير المؤمنين – عليه السّلام – لأبي بكر: يا أبا بكر، تقرأ القرآن ؟ قال: بلى. قال: فأخبرني عن قول اللّٰه – تعالى-: إِنَّمٰا يُرِيدُ اَللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ اَلرِّجْسَ أَهْلَ اَلْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . أ فينا أو في غيرنا نزلت؟ قال: فيكم. قال: فأخبرني، لو أنّ شاهدين من المسلمين شهدا على فاطمة – عليها السلام – بفاحشة، ما كنت صانعا؟ قال: كنت أقيم عليها الحدّ، كما أقيم على نساء المسلمين. قال: كنت إذا عند اللّٰه من الكافرين. قال: و لم؟ قال: لأنّك كنت تردّ شهادة اللّٰه و تقبل شهادة غيره، لأنّ اللّٰه – عزّ و جلّ – قد شهد لها بالطّهارة. فإذا رددت شهادة اللّٰه و قبلت شهادة غيره، كنت عند اللّٰه من الكافرين. قال: فبكى النّاس و تفرّقوا و دمدموا.
منابع :
علل الشرائع – الشيخ الصدوق – جلد ١ – صفحه ١٩١
تفسير القمي جلد 2، صفحه 156
الاحتجاج للطبرسي جلد 1 صفحه 237
بحار الأنوار جلد 29 ، صفحات 124 و 127
