حضرت امام علي بن الحسين علیهماالسلام نقل كرد كه پيامبر اكرم فرمودند :
من از تمام مردم ممتازترم و بر تمام انبيا برترى دارم و قرآن را به من اختصاص دادهاند و مرا گرامى داشتهاند به ولايت و جانشينى علي بهترينِ اوصياء ومرا مفتخر نمودهاند به بهترين پيروان كه از پيروان تمام پيمبران و اوصياء بهترند
به من گفت يا محمّد! در مقابل اين نعمتهاى من شكر و سپاسى بگزار كه موجب افزايش نعمت شود
عرض كردم خدايا چه شكرى بهترين شكر تو است ؟
فرمود يا محمّد! بهترين شكر انتشار فضل علي است و وادار نمودن پيروانت را به احترام او و شيعيانش
و دستور دهى كه محبت و علاقه به يكديگر را فقط در راه خدا قرار دهند همچنين بغض و دشمنى را
نه دوست بدارند و نه دشمن بدارند مگر در راه من
و آماده جنگ با شيطان و پيروان او كه دعوت به مخالفت با من مي نمايند باشند
و سپر خويش را در اين مبارزه دشمنى با دشمنان محمّد و على قرار دهند
و بهترين اسلحه در راه مبارزه با شيطان و سپاهش برترى دادن محمّد است بر تمام پيمبران و برترى دادن علي را بر ساير امت
و اعتقاد به اينكه پيامبر هرگز دروغ نميگويد و بردبارى است كه نادانى او را فرا نمىگيرد و پيوسته كارهاى او تمام صحيح است و غفلت ندارد و او كسى است كه محبتش موجب سنگينى ترازوى مؤمنين مىشود و مخالفتش باعث سبكى ترازوى دشمنان مي گردد
وقتى چنين كارى را مي كنند شيطان و پيروان او از همه خوارتر و ذليلتر مي شوند.
قَالَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ :
فُضِّلْتُ عَلَى اَلْخَلْقِ أَجْمَعِينَ وَ شُرِّفْتُ عَلَى جَمِيعِ اَلنَّبِيِّينَ وَ اُخْتُصِصْتُ بِالْقُرْآنِ اَلْعَظِيمِ وَ أُكْرِمْتُ بِعَلِيٍّ سَيِّدِ اَلْوَصِيِّينَ وَ عُظِّمْتُ بِشِيعَتِهِ خَيْرِ شِيعَةِ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلْوَصِيِّينَ
وَ قِيلَ لِي يَا مُحَمَّدُ قَابِلْ نَعْمَائِي عَلَيْكَ بِشُكْرِ اَلْمُمْتَرِي لِلْمَزِيدِ
فَقُلْتُ يَا رَبِّي وَ مَا أَفْضَلُ مَا أَشْكُرُكَ بِهِ
فَقَالَ لِي
يَا مُحَمَّدُ أَفْضَلُ ذَلِكَ بَثُّكَ فَضْلَ أَخِيكَ عَلِيٍّ وَ بَعْثُكَ سَائِرَ عِبَادِي عَلَى تَعْظِيمِهِ وَ تَعْظِيمِ شِيعَتِهِ
وَ أَمْرُكَ إِيَّاهُمْ أَنْ لاَ يَتَوَادُّوا إِلاَّ فِيَّ وَ لاَ يَتَبَاغَضُوا إِلاَّ فِيَّ وَ لاَ يُوَالُوا وَ لاَ يُعَادُوا إِلاَّ فِيَّ
وَ أَنْ يَنْصِبُوا اَلْحَرْبَ لِإِبْلِيسَ وَ عُتَاةِ مَرَدَتِهِ اَلدَّاعِينَ إِلَى مُخَالَفَتِي
وَ أَنْ يَجْعَلُوا جُنَّتَهُمْ مِنْهُمُ اَلْعَدَاوَةَ لِأَعْدَاءِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ
وَ أَنْ يَجْعَلُوا أَفْضَلَ سِلاَحِهِمْ عَلَى إِبْلِيسَ وَ جُنُودِهِ تَفْضِيلَ مُحَمَّدٍ عَلَى جَمِيعِ اَلنَّبِيِّينَ
وَ تَفْضِيلَ عَلِيٍّ عَلَى سَائِرِ أُمَّتِهِ أَجْمَعِينَ
وَ اِعْتِقَادَهُمْ بِأَنَّهُ اَلصَّادِقُ لاَ يَكْذِبُ وَ اَلْحَلِيمُ لاَ يَجْهَلُ وَ اَلْمُصِيبُ لاَ يَغْفُلُ
وَ اَلَّذِي بِمَحَبَّتِهِ تَثْقُلُ مَوَازِينُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ بِمُخَالَفَتِهِ تَخِفُّ مَوَازِينُ اَلنَّاصِبِينَ
فَإِذَا هُمْ فَعَلُوا ذَلِكَ كَانَ إِبْلِيسُ وَ جُنُودُهُ اَلْمَرَدَةُ أَخْسَأَ اَلْمَهْزُومِينَ وَ أَضْعَفَ اَلضَّعِيفِينَ .
📗التفسير العسکری علیه السلام ج۱ ص۵۸۱
📚بحار الأنوار ج۲۴ ص۳۷۹
