عزیمت پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به طایف برای تبلیغ دین اسلام
در یازدهم شوال سال دهم بعثت، پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) به منظور تبلیغ دین مبین اسلام به شهر طایف در نزدیكی مكه سفر كردند .
اگر اهالی آنجا به اسلام میگرویدند، این شهر پایگاه و محل امنی برای مسلمانان مظلوم مكه میشد، اما سران قبیلة ثقیف در طایف، نه تنها به خدای یكتا و رسالت حضرت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) ایمان نیاوردند، بلكه به تحریك آنها برخی مردم نادان و حتی بچههای كوچك، پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را به شدت اذیت و مجروح كردند.
پیامبر صلی الله علیه و اله پس از ورود به شهر طائف یکسر به خانه “عبدیالیل” و دو برادرش “مسعود” و “حبیب” که در آن روز بزرگ و رئیس قبیله «ثقیف» بودند، رفتند.
رسول خدا صلی الله علیه و آله هدف خود را از آمدن به طائف، برای آنها توضیح داده و از آنها خواست که او را در پیشرفت هدفش یاری کنند.
یکى از ایشان گفت: «من جامه کعبه را پاره می کنم؛ اگر تو پیامبر خدا باشی،
دیگری گفت: آیا خدا غیر از تو کسی را نیافت که به پیامبری بفرستد
و سومی گفت: به خدا من هرگز با تو گفتگو نخواهم کرد؛ زیرا اگر تو چنانچه می گویی، فرستاده ای از جانب خداوند هستی و در این ادعا راست می گوئی، بزرگتر از آنی که با تو گفتگو کنم و اگر دروغ می گوئی و بر خدا دروغ می بندی، شایستگی آن را نداری که با تو صحبت کنم.
سیره ابن هشام، جلد اول، ص۲۶۹و۲۷۰
بدین ترتیب بزرگان طائف، بر جوانان خود ترسیدند و گفتند از شهر ما بیرون برو و جایى برو که دعوت تو را بپذیرند، سفیهان را هم شوراندند و شروع به سنگ زدن به پیامبر صلی الله علیه و آله کردند، آن چنان که پاهاى پیامبر مجروح شد و زید بن حارثه با جان خود آن حضرت را حفظ مى کرد به طورى که سرش چند شکاف برداشت.
